De Laatste Auto die je Ooit Koopt: Waarom Autobezit Verleden Tijd Is

Stel je voor: het is 1920. Je buurman komt aanzetten met een ronkend, zwart metalen monster genaamd de T-Ford. Het is een symbool van ultieme vrijheid. Voor het eerst in de geschiedenis is de mens niet langer afhankelijk van de benen van een paard of de dienstregeling van de trein. De auto werd de hoeksteen van onze identiteit, onze economie en onze stadsplanning.

Spoel door naar vandaag. De glans van het chroom begint barstjes te vertonen. We staan gemiddeld 50 uur per jaar in de file, betalen duizenden euro’s aan verzekeringen en onderhoud, en onze steden staan vol met stilstaand blik dat 95% van de tijd niets doet.

We staan aan de vooravond van de grootste revolutie in transport sinds de vervanging van het paard en wagen. We gaan niet simpelweg over op elektrisch rijden; we gaan over op mobiliteit als een service (MaaS). Waarom zou je straks nog een auto kopen als je ook beweging kunt inkopen?

Laten we eerlijk zijn: een auto is financieel gezien een rampzalige investering. Zodra je de showroom uitrijdt, verdampt er een aanzienlijk percentage van de waarde. Tel daar de wegenbelasting, brandstof (of stroom), reparaties en parkeerkosten bij op, en je hebt een kostenpost waar geen enkele boekhouder vrolijk van wordt.

Het grootste probleem is echter de benuttingsgraad. Een gemiddelde auto staat 23 uur per dag stil op een oprit of in een parkeervak. In de deeleconomie van de toekomst is dat ondenkbaar. Waarom zou je een boormachine kopen als je alleen een gat in de muur nodig hebt? En waarom zou je een auto bezitten als je alleen van A naar B wilt?

Onze steden zijn momenteel ontworpen voor auto’s, niet voor mensen. Een enorme hoeveelheid kostbare publieke ruimte wordt opgeslokt door parkeerplaatsen. In een wereld waarin we mobiliteit delen, hebben we veel minder voertuigen nodig om hetzelfde aantal mensen te vervoeren.

Wanneer autobezit plaatsmaakt voor on-demand mobiliteit, gebeurt er iets magisch:

Voor de babyboomers en Generatie X was het rijbewijs een overgangsritueel naar volwassenheid. De auto die je reed, zei iets over wie je was. Voor Generatie Z en de generaties daarna is dat beeld gekanteld.

Status zit niet meer in een glimmende BMW voor de deur, maar in de vrijheid om overal te kunnen werken en reizen met een smartphone in de hand. Een auto is voor hen vaak een last, geen lust. De rompslomp van onderhoud en de hoge kosten wegen niet op tegen het gemak van een deelauto, een e-bike of een hoogwaardig OV-netwerk.

De echte “game changer” is de zelfrijdende auto. Zodra een voertuig zonder chauffeur kan opereren, vallen de kosten voor taxi-achtige diensten (zoals Uber of Bolt) weg. Het wordt dan simpelweg goedkoper om een autonome “robotaxi” op te roepen dan om zelf een auto te bezitten.

Stel je voor: je stapt om 08:00 uur je huis uit. Er staat een comfortabele ‘pod’ op je te wachten die je naar je werk brengt terwijl je een kop koffie drinkt en je mails checkt. Je hoeft niet te parkeren; de pod rijdt direct door naar de volgende passagier. Dit is geen sciencefiction; de technologie wordt momenteel in steden als San Francisco en Phoenix al op grote schaal getest

De overgang van “dit is mijn auto” naar “ik heb toegang tot vervoer” vereist een mentale klik. We hebben dit al eerder gezien in andere sectoren:

Mobiliteit volgt exact hetzelfde pad. We gaan van een product-georiënteerde wereld naar een service-georiënteerde wereld. Dit biedt een enorme vrijheid. Je zit niet meer vast aan die ene gezinswagen. Heb je dit weekend een verhuizing? Dan reserveer je een bestelbus. Ga je met zijn tweeën naar een diner in de stad? Dan komt er een compacte stadsauto voorrijden.

Natuurlijk is het pad naar volledige mobiliteitsvrijheid niet zonder drempels.

Het einde van het autobezit is niet het einde van de auto. Er zullen nog steeds voertuigen over onze wegen rollen, maar de manier waarop we ermee omgaan verandert fundamenteel. De auto wordt weer wat hij oorspronkelijk was: een hulpmiddel om ons te verplaatsen, in plaats van een stilstaand statussymbool op de oprit.

We ruilen de stress van files, parkeerkosten en onverwachte reparaties in voor een naadloos systeem dat ons brengt waar we moeten zijn. De laatste auto die je ooit zult kopen, heb je misschien al in je bezit. De volgende “rit” die je maakt, start waarschijnlijk met een simpele tik op je telefoon.

De toekomst van mobiliteit is niet het hebben van een voertuig, maar de vrijheid om te gaan en staan waar je wilt, zonder de ballast van het bezit.